Bij navraag bij o.a. Bouwend Nederland blijkt dat overkoepelende organisaties nog steeds niet erg warm lopen van duurzaam bouwen, zeker niet samen met de overheid. Waar ligt dat eigenlijk aan?
Bemoeizucht
Samenwerken met de overheid wekt vaak grote terughoudendheid op bij bedrijven en andere private instellingen. Deze samenwerking gaat immers ten koste van het autonome handelen van deze instellingen, samenwerken betekend namelijk uit handen geven. Deze houding is niet zo verbazingwekkend, de overheid en private partijen hebben namelijk een totaal andere insteek. Een overheid wil namelijk maatschappelijke doelen bewerkstelligen, en een bedrijf wil winst maken, ook woningbouwcorporaties. Ironisch genoeg heeft de overheid zichzelf hiermee in de vingers gesneden bij de privatisering van die zelfde woningbouwcorporaties.
Duurzaam is toch goedkoper?
Het klopt inderdaad dat duurzaam bouwen in beginsel goedkoper is dan niet-duurzaam bouwen, echter wel op de lange termijn. Hier zijn echter grote onzekerheden aan gekoppeld, onzekerheden die eigenlijk iedere organisatie uit wil bannen. In de toekomst kijken is – zeker in deze tijd – tasten in het duister. Het lijkt er namelijk sterk op dat de energieprijzen de komende jaren nog sterk zullen stijgen. De terugverdientijd van duurzame woningen ten opzichte van niet-duurzame woningen is echter zo’n dertig jaar, een erg lange periode in onzekere tijden als deze. Deze onzekerheid geldt niet alleen voor organisaties maar ook voor consumenten. Het aanbrengen van spouwmuurisolatie kan echter de komende tien jaar interessant zijn omdat in die periode de energieprijs waarschijnlijk nog zal stijgen. Maar wie kan een garantie afgeven dat er geen technologische doorbraak zal plaatsvinden dat de energieprijzen zal doen dalen?
Andere hobbels bij duurzame investeringen
Risicomanagement heeft ook nog andere aspecten. Vergeet niet dat bij het plaatsen van een duur zonnepaneel ook de verzekering van een huis zal stijgen. Wordt dit niet meeverzekerd, dan zal aan beschadiging of een defect aan het paneel een flink prijskaartje hangen. Verder is het grootste probleem de afschrijving van bestaande woningen en inventarissen. Het is namelijk erg onaantrekkelijk, sterker nog, kapitaalvernietiging wanneer bijvoorbeeld enkel glas wordt vervangen voor dubbel glas wanneer het nog niet geheel is afgeschreven. Je kunt bovendien vraagtekens zetten bij het duurzaamheidsgehalte van bijvoorbeeld badmeubelen voor duurzame badmeubelen wanneer de ‘oude’ meubelen pas enkele jaren oud zijn.
Duurzaamheid is een groot goed, maar de revolutie zal niet onmiddellijk uitbreken. Dit vergt geduld, doorzettingsvermogen maar vooral ook verstand!
Geschreven door Marieke van Gorchum van Huishoudtips.
